ผู้ผลิต OEM เครื่องสำอาง: เปรียบเทียบต้นทุนเกาหลีกับไทย

หกรายการซ่อนอยู่ในเสนอราคา OEM เดียว

ราคาต่อหน่วยคือผลลัพธ์ของต้นทุนอย่างน้อยหกประการ และโรงงานผลิตครีมในเกาหลีและไทยสร้างชั้นนั้นแตกต่างกัน

• **สูตรจำนวนมาก** — ครีม, เซรั่ม หรือเจล เกิดจากสารออกฤทธิ์, เกรดสารสกัด, และว่าคุณใช้สูตรบ้านที่มีอยู่หรือสูตรที่พัฒนาสำหรับคุณ
• **การบรรจุและแรงงาน** — เวลาเครื่องจักร, การเปลี่ยนสายการผลิต, การสุ่มตัวอย่างควบคุมคุณภาพในกระบวนการ
• **บรรจุภัณฑ์หลัก** — ขวด, โหล, หลอด, ปั้ม หรือหยดที่สัมผัสผลิตภัณฑ์
• **บรรจุภัณฑ์รอง** — กล่อง, ฉลาก, แผ่นใส, การพิมพ์ขั้นสุดท้าย
• **การทดสอบและเอกสาร** — เสถียรภาพ, จุลชีววิทยา, ความเข้ากัน, บวกกับแฟ้มข้อมูลที่ตลาดปลายทางของคุณต้องการ
• **โลจิสติกส์** — การบรรจุส่งออก, พาเลท, ค่าขนส่ง, การประกันภัย

นั่งบนสุดคือค่าใช้จ่ายแบบครั้งเดียว: แผ่นงานประติมากรรม, ตัวตายร้อน, แม่พิมพ์ที่กำหนดเอง, รอบตัวอย่างพิเศษ สิ่งเหล่านี้ไม่มีขนาดตามปริมาณ ดังนั้นพวกเขาจึงบิดเบือนต้นทุนต่อหน่วยของคุณอย่างมากในรอบแรกและเกือบหายไปในคำสั่งซ้ำ

ขอให้ทั้งสองหุ้นส่วนเสนอราคาหกบรรทัดนั้นแยกกัน เสนอราคาที่มาเป็นตัวเลขเดียวบอกคุณไม่มีอะไรเกี่ยวกับสาเหตุที่แตกต่างจากอีกตัวเลขหนึ่ง และจะซ่อนไว้ว่าส่วนไหนที่คุณสามารถย้ายได้จริงๆ เมื่อคุณตัดสินใจสร้างแบรนด์ของคุณเอง บรรทัดที่สามารถเจรจาได้อย่างแท้จริงมักจะเป็นบรรจุภัณฑ์และการพิมพ์รอง — ไม่ค่อยเป็นสูตร

การกำหนดสูตร: ที่ R&D ของเกาหลีและวัตถุดิบเกษตรของไทยแตกต่างกัน

วัฒนาการผลิตภัณฑ์ของเกาหลีสร้างขึ้นรอบ ๆ การวิศวกรรมเนื้อสัมผัสและประสาทสัมผัส: อิมัลชั่นเบา, เจลหลายชั้น, การวนซ้ำอย่างรวดเร็วบน actives ที่นิยม หากตำแหน่งของคุณขึ้นอยู่กับเนื้อสัมผัสที่ผู้บริโภครู้จักแล้วจากความสวยงาม K-beauty ความลึกของการพัฒนาเหล่านั้นคุ้มค่า และโดยปกติจะแสดงขึ้นมาเป็นบรรทัดการพัฒนาสูตรที่สูงกว่ามากกว่าบรรทัดการบรรจุที่สูงกว่า

ไทยดึงไปในทิศทางที่แตกต่างกัน ข้อดีของมันคือวัตถุดิบเกษตรและสมุนไพรที่ปลูกในประเทศ, สูตรที่สร้างขึ้นสำหรับสภาพอากาศร้อนและชื้น, และห่วงโซ่อุปทานที่คุ้นเคยกับการเตรียมเอกสารฮาลาลสำหรับตลาดที่มีชุมชนมุสลิมส่วนใหญ่ สำหรับแบรนด์ฟิลิปปินส์ที่ขายในสภาพอากาศเขตร้อน, สูตรที่ออกแบบในสภาพอากาศนั้นคือข้อดีที่ใช้งานได้จริง, ไม่ใช่เส้นการตลาด — เสถียรภาพและพฤติกรรมประสาทสัมผัสที่ 32°C ไม่เหมือนกับที่ 18°C

สำหรับความสวยงามที่สามารถรับประทานได้เช่นผง collagen และเครื่องดื่ม, ทั้งสองประเทศมีฐานการผลิตอาหารเสริมที่ลึก, ดังนั้นการตัดสินใจมักจะมาจากการพัฒนารสชาติและการรับรองที่ตลาดของคุณขอ หากผลิตภัณฑ์แรกของคุณเป็นสินค้าเล่มที่ดูแลผู้ชาย, ช่องว่างต้นทุนจำนวนมากระหว่างสองประเทศมีแนวโน้มที่จะแคบลง, เพราะอินพุต น้ำหอม และ สารลดแรงตึงผิวนั้นมีการค้าทั่วโลก

การแตกแรงที่ใหญ่กว่านั้นไม่ใช่ประเทศ มันคือการพัฒนาที่กำหนดเองกับสูตรที่มีอยู่แล้วที่คุณปรับ

บรรจุภัณฑ์, MOQ และเหตุใดขนาดแบตช์จึงเคลื่อนราคามากกว่าภูมิศาสตร์

บรรจุภัณฑ์มักจะเป็นส่วนใหญ่ของหน่วยสกินแคร์ที่เสร็จสิ้น, และเป็นส่วนหนึ่งที่เจ้าของแบรนด์สูบเมินมากที่สุด ปั้มลม stock ที่ซื้อจากแคตตาล็อกผู้จัดจำหน่ายส่วนประกอบมีพฤติกรรมเหมือนสินค้าโภคนำ; ขวดที่หล่อแม่พิมพ์ที่กำหนดเองมีต้นทุนแม่พิมพ์, วงจรการอนุมัติที่นานกว่า และขั้นต่ำรันของตัวเอง, แยกจากขั้นต่ำผลิตภัณฑ์ของคุณ

ปริมาณการสั่งซื้อขั้นต่ำมาตรฐานที่ต้องวางแผนคือ 1,000 หน่วยต่อ SKU งบประมาณการทำงานของคุณจากตัวเลขนั้นแทนที่จะหวังว่าจะน้อยกว่า เพราะเลขคณิตของรอบแรกนั้นไม่มีความเมตตา: ค่าใช้จ่ายคงที่ — แผ่น, ตัวตาย, รอบตัวอย่าง, การทดสอบ — หารด้วยหน่วยเหล่านั้น SKU สองตัวที่ 1,000 หน่วยแต่ละตัวต้นทุนอย่างมีความหมายมากกว่าหนึ่ง SKU ที่ 2,000 หน่วย, แม้ว่าจำนวนทั้งหมดเหมือนกัน, เพราะทุกค่าใช้จ่ายคงที่จะทำซ้ำ

วิธีปฏิบัติเพื่อทดสอบเสนอราคา: ขอว่าผลิตภัณฑ์เดียวกันจะมีราคาเท่าไรในสองเท่าของปริมาณ หากราคาต่อหน่วยแทบไม่เคลื่อนตัว, เสนอราคาครอบงำด้วยต้นทุนวัสดุ หากมันหล่นลงอย่างรวดเร็ว, คุณส่วนใหญ่จะจ่ายเงินสำหรับการตั้งค่า, และคุณควรรวม SKUs หรือยอมรับว่ารอบแรกของคุณเป็นการทดสอบตลาดแทนที่จะเป็นศูนย์กลางกำไร

นี่คือที่ที่เสนอราคาไทยและเกาหลีแยกออกจากกันบ่อยที่สุด — การจัดหาส่วนประกอบ, ไม่ใช่แรงงาน

การลงทะเบียนและเอกสาร: ต้นทุนที่มาถึงหลังจากนั้น

ตลาดทุกแห่งเกตเครื่องสำอางที่พรมแดน และเอกสารเป็นบรรทัดต้นทุนจริงแม้ว่าจะไม่มีใครเรียกเก็บเงินโดยตรง

ในด้านการผลิต เครื่องสำอางที่ทำในไทยได้รับการแจ้งให้ FDA ไทยก่อนที่จะสามารถขายหรือส่งออก, และเกาหลีมีระบบเทียบเท่าของตัวเอง ผู้ผลิตของคุณโดยปกติถือหรือเตรียมด้านนั้น สิ่งที่พวกเขาไม่สามารถทำได้สำหรับคุณคือฝั่งนำเข้า

สำหรับแบรนด์ฟิลิปปินส์, การลงทะเบียนผลิตภัณฑ์และใบอนุญาตในการนำเข้าหรือจัดจำหน่ายนั่งกับคุณหรือตัวแทนท้องถิ่นที่แต่งตั้ง, และข้อกำหนดเปลี่ยนแปลง ปฏิบัติต่ออะไรก็ตามที่คุณอ่าน — รวมถึงหน้านี้ — เป็นเพียงข้อมูลอ้างอิง และยืนยันรายการปัจจุบันกับ FDA ฟิลิปปินส์โดยตรง หรือผ่านที่ปรึกษาด้านกฎระเบียบที่มีใบอนุญาต ก่อนที่คุณมุ่งมั่นในวันเปิดตัว

งบประมาณสำหรับสามสิ่ง: ใบรับรองการขายฟรีและเอกสารอื่น ๆ ที่มาจากประเทศผลิต, รายงานห้องปฏิบัติการ ผู้ควบคุมของคุณอาจขอให้เห็น, และการแปลหรือการรับรองสัตย์ นอกจากนี้ยังต้องตรวจสอบว่าการอ้างสิทธิ์ผลิตภัณฑ์ของคุณบังคับใช้หมวดหมู่ที่แตกต่างกัน ครีมบำรุงผิวที่อ้างว่าจะรักษาอาการอาจไม่ได้จัดประเภทเป็นเครื่องสำอางอีกต่อไป และการจัดประเภทใหม่กลางโครงการเป็นหนึ่งในสิ่งที่แม่นยำที่สุดในธุรกิจนี้

ขอให้ทั้งสองหุ้นส่วนผู้สมัครเป็นลายลักษณ์อักษรว่าเอกสารใดที่พวกเขาออก

ค่าขนส่ง, ภาษี และต้นทุนลงจอดที่คุณจ่ายจริง

เปรียบเทียบต้นทุนลงจอด, ไม่ใช่ต้นทุน ex-works ต้นทุนลงจอดคือราคาต่อหน่วยบวกค่าขนส่ง, การประกันภัย, ศุลกากร, ภาษีนำเข้า, ค่าธรรมเนียมนาย, การจัดการท้องถิ่น และต้นทุนของเงินที่ผูกไว้ขณะที่ส่วนหนึ่งเคลื่อนตัว

ภูมิศาสตร์มีความสำคัญที่นี่ กรุงเทพและ Incheon ไม่อยู่ห่างเท่า ๆ กันจากมะนิลา และเส้นทางที่สั้นกว่าโดยทั่วไปหมายถึงค่าขนส่งต่อกิโลกรัมที่ต่ำกว่า และน้อยกว่าวันของเงินทุนหมุนเวียนที่นั่งในภาชนะ สกินแคร์ยังคงหนาแน่นและมักจะจัดส่งในแก้ว ดังนั้นข้อพิจารณาปริมาณและการแตกหักสามารถชนะความแตกต่างเล็กน้อยในราคาต่อหน่วย

การรักษาทางศุลกากรเป็นครึ่งที่สองของบัญชี ฟิลิปปินส์และไทยเป็นสมาชิก ASEAN, และ ASEAN มีข้อตกลง優先การกับเกาหลีเช่นกัน, แต่คุณสมบัติขึ้นอยู่กับกฎเนื้อที่มาและการถือใบรับรองต้นทางที่ถูกต้อง กฎเหล่านั้นมีความซับซ้อนทางเทคนิคและได้รับการแก้ไข; มีนายหน้าศุลกากรที่มีใบอนุญาตยืนยันการจัดประเภทและอัตราที่ใช้ได้สำหรับผลิตภัณฑ์เฉพาะของคุณก่อนที่คุณจะจัดแบบจำลองขอบ

ระเบียบวิธีง่าย ๆ: สร้างสเปรดชีตหนึ่งชุดต่อผู้สมัคร, มีคอลัมน์เดียวกัน, และหารต้นทุนที่ส่งมอบทั้งหมดด้วยหน่วยที่ขายได้ — ไม่ใช่หน่วยที่จัดส่ง การปฏิเสธ, ตัวอย่างที่เก็บไว้, และตัวอย่างระเบียบข่าวกีฬาไม่ใช่สินค้าคงคลังที่คุณสามารถขายได้ และเหลือพวกเขาในบัญชีแฟบหากเกิดคุณมากกว่าเจ้าของแบรนด์ส่วนใหญ่คาด

วิธีที่ยุติธรรมในการเปรียบเทียบเสนอราคาสองเสนอ

เปรียบเทียบเสนอราคาส่วนใหญ่ล้มเหลวเนื่องจากเอกสารสองฉบับอธิบายผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน ปกติเก่าออกมาจากสถานะ

ใช้สูตรเดียวสำหรับหุ้นส่วนทั้งสอง, และให้มันเฉพาะเจาะจง: ประเภทผลิตภัณฑ์, เนื้อสัมผัสเป้าหมาย, วัตถุดิบที่เป็นฮีโร่, รูปแบบแพคและขนาดการบรรจุ, วิธีการตกแต่ง, จำนวน SKUs, ตลาดปลายทาง, และเอกสารที่คุณต้องการ จากนั้นให้ข้อกำหนดเช่นเดียวกันกลับมา

รายการตรวจสอบสั้น ๆ ก่อนที่คุณตัดสินใจ:

• สูตรนั้นเป็นสูตรบ้านที่มีอยู่แล้ว, สูตรที่ปรับ, หรือใหม่ทั้งหมด? สิ่งเหล่านี้เป็นโปรไฟล์ต้นทุนและความเสี่ยงที่แตกต่างกันสามประการ
• ฝ่ายใดเป็นเจ้าของสูตร และเขียนลงแล้วหรือ?
• อะไรรวมอยู่ในขั้นตอนตัวอย่าง, และรอบพิเศษมีราคาเท่าไร?
• การทดสอบใดรวมอยู่, และการทดสอบใดจึงเรียกเก็บเงินแยกต่างหาก?
• องค์ประกอบบรรจุภัณฑ์ได้รับการเสนอราคาเป็นสินค้าสตอกหรือแม่พิมพ์ที่กำหนดเองหรือ?
• สิ่งที่ได้รับการเสนอราคา — ex-works, FOB หรือส่งมอบ? ครึ่งหนึ่งของช่องว่างราคาที่เห็นได้ชัดคือช่องว่าง Incoterm
• เอกสารใดที่ออกมากับการจัดส่ง?

จากนั้นก็กำจัดให้ห่างจากสเปรดชีต เสนอราคาที่ถูกกว่านั้นเป็นตัวเลือกที่ผิดหากหุ้นส่วนไม่สามารถสนับสนุนสามผลิตภัณฑ์ถัดไปที่คุณวางแผนจะเปิดตัว กลยุทธ์แบรนด์ของคุณควรตัดสินประเทศ, และเสนอราคาควรตัดสินใจว่าประเทศนั้นสามารถจ่ายได้ปีนี้ — ไม่ใช่วิธีอื่น